Sint Bonaventura
Bezieling en bezinning in het onderwijs

ACTUELE SITUATIE CURRICULUM.NU

(BIJGEWERKT OP 2020-04-09)

Inmiddels zijn de eindrapporten over de verschillende vakgebieden gepubliceerd en is er een heus mediaoffensief losgebarsten om de indruk te wekken dat de plannen breedgedragen zijn. Tot 3x toe was er een mogelijkheid om te reageren op de steeds wat verder uitgewerkte plannen van de werkgroepen die zich bezig houden met curriculum.nu. In hun eigen woorden: "Voor elk leergebied hebben leraren en schoolleiders conceptvoorstellen gemaakt, waarop zij feedback verzamelen". Mede daardoor lijkt het alsof het werkveld bij de plannenmakerij betrokken wordt.   

Kritiek die wel publiekelijk wordt geuit, met name via de sociale media, is overigens niet mals en heeft ook binnen AOb en 2e kamer langzaam maar zeker gehoor gevonden. 

Voor Sint Bonaventura blijft het natuurlijk de vraag waarom de voorbereidingsgroepen de opdracht breder interpreteren dan dat de 2e kamer beoogde, de vraag waar we deze pagina mee begonnen. Onderwijsvisie en didactisch concept lijken de achterdeur (of het paard van Troje) waardoor persoonsvorming en identiteitsontwikkeling toch onderdeel zijn geworden van de plannen van curriculum.nu 

Ook lijkt een totaal nieuwe visie op de verhouding onderwijs - overheid - de leraar als professional via sluipwegen ingang te vinden. De vrijheid van onderwijs heeft volgens de AOb ook betrekking op de vrijheid van de docent. 

WIJ MAKEN ONS ZORGEN OMDAT WE DENKEN DAT DIE VRIJHEID VAN ONDERWIJS, EN DAARMEE DE STATUS VAN HET BEROEP EN DE PROFESSIONELE AUTONOMIE VAN DE LERAAR STEEDS MEER IN HET GEDRANG KOMEN.


De discussie over het waartoe, oftewel over het wat en hoe en het waarom van het onderwijs lijkt te verharden. Mede ten gevolge van de tendens om zoveel mogelijk zaken te uniformeren, centraal te regelen, steeds gedetailleerder in te vullen. Ook zijn besturen steeds groter zijn geworden en zijn de gemeentelijke overheden zich intensiever met het onderwijs gaan bemoeien.
Onlangs las ik hoe de voorzitter van een CvB van een grote onderwijs stichting die vernieuwing hoog in het vaandel heeft staan met op een bijdrage reageerde met de opmerking "oud denken". 
Oud denken, discussie gesloten. Terwijl je toch zou denken dat de keuze voor vernieuwing en de bereidheid om met elkaar in gesprek te blijven hand in hand dienen te gaan. De vergadering van de vaste Kamercommissie over curriculum-nu en de bijdragen van de verschillende insprekers bevestigen het beeld van een zich verhardende discussie. Het moge duidelijk zijn dat daar niemand mee gebaat is. 

ZEKER NIET OMDAT DE SAMENSTELLING VAN ZO'N COMMISSIE ZICH ONGETWIJFELD WEER BUITEN HET GEZICHTSVELD EN DE INVLOED VAN DE LERARENORGANISATIES ZAL PLAATSVINDEN.
Alleen een benadering, gebaseerd op de bereidheid om met elkaar werkelijk in gesprek te blijven, lijkt zinvol. Dee formele uitweg die zich momenteel binnen de politiek lijkt aan te dienen, het instellen van een permanente curriculum commissie, is slechts een voor zich uit schuiven van het gesprek dat noodzakelijk is. En tegelijkertijd weer een manier om de leraar buiten spel te zetten.


E-mailen
Bellen
LinkedIn